X. Γιαννακίδου: Μετεκλογικά

Μετεκλογικά

Με κάποια καθυστέρηση, αλήθεια, θα ήθελα να προβώ σε ένα σχολιασμό του εκλογικού αποτελέσματος . Κάλλιο αργά παρά ποτέ!

Με ποσοστό 49, 61% ο Νομός Ξάνθης εμπιστεύθηκε το ΣΥΡΙΖΑ εκλέγοντας και τους τρεις  βουλευτές που αναλογούν στον τόπο μας. Σε ένα νομό και σε μια περιοχή που βάφονταν γαλάζιες όταν τα αποτελέσματα των εκλογικών αναμετρήσεων παρουσιάζονταν εικονογραφημένα από τα τηλεοπτικά κανάλια τις προηγούμενες δεκαετίες.

Ζήσαμε λοιπόν τη μεγάλη Αλλαγή. Και εάν η ΄Αλλαγή΄ αποτέλεσε το σύνθημα του Α. Παπανδρέου, για να κερδίσει τις εκλογές του 1981, η αλλαγή που βιώνουμε τώρα καμιά σχέση δεν έχει με προεκλογικά σλόγκαν, αλλά με μια καταμετρημένη εντυπωσιακή νέα πραγματικότητα, που μάλλον προξένησε δέος σε όλες τις πλευρές.

Φαίνεται , λοιπόν, πως ένας από τους πιο ΄δεξιούς΄ Νομούς, κατά το παρελθόν, αλλάζει, ψάχνοντας μια νέα ταυτότητα.  Και αυτό είναι το αξιοθαύμαστο, όχι μόνον εδώ, στο Νομό μας αλλά σε ολόκληρη τη χώρα. Ενώ στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, η κρίση ενδυνάμωσε δεξιά και ακροδεξιά αντανακλαστικά, η Ελλάδα στρέφεται προς τα αριστερά, υιοθετεί τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ενισχύει τόσο που τον επιβάλλει ως  Κυβέρνηση. Ανατρεπτικό, καινούριο, αισιόδοξο και δύσκολο.

Μετά την κατάρρευση όλων των  αριστερών εγχειρημάτων  και το πέσιμο της αυλαίας στις χώρες του πάλαι ποτέ υπαρκτού σοσιαλισμού, το  1989, ο κόσμος, κυρίως στην Ελλάδα, ψάχνει, συναντιέται και αναδεικνύει το αριστερό μέσα κυρίως από το ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μεγάλη η ευθύνη πραγματικά να μπορέσει η  πολιτική αναζήτηση ενός λαού, που εκδηλώνεται πρωτοποριακά στη Ευρώπη, να βρει τον εκφραστή της στον ΣΥΡΙΖΑ,  εξελίσσοντας και συνδιαμορφώνοντας την αριστερά του 21ου αιώνα. Πυξίδες υπάρχουν. Είναι οι αξίες αυτού του χώρου, ισότητα, δημοκρατία, αλληλεγγύη, παιδεία, πολιτισμός. Το ταξίδι όμως πλέον γίνεται σε καινούριες θάλασσες, σε νερά αχαρτογράφητα, όπως συνηθίζεται να λέγεται. Καμιά σχέση δεν έχει το τώρα με τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν τελέστηκαν οι μεγάλες κοινωνικές επαναστάσεις που έφεραν την  αριστερά στο προσκήνιο χωρίζοντας τον κόσμο σε ζώνες ύπαρξης του καπιταλισμού και σε ζώνες ύπαρξης του σοσιαλισμού.

Κλείνοντας το σχολιασμό, θα ήθελα να θυμηθώ τη μεγάλη συσπείρωση των μελών και των φίλων του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ, στην προεκλογική περίοδο της άρτι περατωθείσας εκλογικής αναμέτρησης. Την προσέλευση στην κοινή πολιτική στέγη που ήταν η μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά. Το περιπτεράκι της πλατείας που λειτουργούσε σαν ζωντανή εστία όπου γύρω της αναπτύσσονταν κουβέντες, πειράγματα, γκρίνιες, απογοητεύσεις και ενθουσιασμοί. Οι εξορμήσεις στην ύπαιθρο όπου συναντούσαμε την επιδοκιμασία ή την αποδοκιμασία. Στοιχεία μιας πρωτόγνωρης για τους περισσότερους προεκλογικής περιόδου, όπου μέσα από μια δοκιμασία, αυτή της διάσπασης, μαζέψαμε τα κουράγια μας, τις αμφιβολίες μας, τις ελπίδες μας και ανταμώσαμε με τους συντρόφους και τις συντρόφισσές μας στην κοινή προσπάθεια. Ε,  ναι λοιπόν, το πιστεύω. Το ποσοστό της νίκης σε αυτές τις εκλογές, ήταν ένας αρμονικός συνδυασμός και των εξαίρετων προσώπων που συγκρότησαν το ψηφοδέλτιο του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και της οργάνωσης των μελών του, αυτής της παρέας που έγραψε τη δική της ιστορία σε αυτή την προεκλογική περίοδο, καθιερώνοντας έναν νέο τρόπο συνομιλίας και συνάντησης  με τον κόσμο.

Κλείνοντας παραθέτω τα λόγια του ποιητή Μάρκου Μέσκου, υποψήφιου του ΣΥΡΙΖΑ στο ψηφοδέλτιο επικρατείας. «Επέλεξα να είμαι δίπλα στον ΣΥΡΙΖΑ, στο όνειρό μας, γιατί η αριστερά δεν είναι πατάς ένα κουμπί βγαίνει μια χοντρή για όλα μας τα γούστα, η αριστερά είναι ανιδιοτέλεια, προσφορά, τρόπος ζωής, μ’ αυτή την αριστερά είμαι, σ’ αυτόν τον ΣΥΡΙΖΑ όχι στις παραφυάδες του, πάντα με κριτικό λόγο».