Ο Μητσοτάκης των Πρεσπών

Ο Μητσοτάκης, αυτοπροσώπως και επισήμως, κούνησε το δάχτυλο στον υπουργό Εξωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας, για «την επιτακτική ανάγκη της πλήρους, συνεπούς και καλή τη πίστει εφαρμογής της Συμφωνίας των Πρεσπών».
Πλήρους, συνεπούς, και καλή τη πίστει! Ο Μητσοτάκης!
Δικαιολογημένη η σαρδόνια χαιρεκακία του διαδικτύου για την «κωλοτούμπα». Πολλοί τραβήξαν πολλά μ’ αυτή την ιστορία.
Δικαιολογημένη και η απαίτηση της Κουμουνδούρου για μια συγγνώμη εκ μέρους του. Πολλά τράβηξαν ο Τσίπρας, ο Κοτζιάς, ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά, ο εναλλασσόμενος Μητσοτάκης των Πρεσπών, προσφέρεται για κάτι πολύ περισσότερο. Για σοβαρή μελέτη, και συμπεράσματα. Γιατί οι Πρέσπες είναι η πιο ακριβής ακτινογραφία του ανδρός. Της πολιτικής ειλικρίνειας, του ήθους, της παλληκαριάς, της μπέσας, ακόμα και του πατριωτισμού του. Δείχνουν ολοκάθαρα, τρισδιάστατα, και αναμφισβήτητα, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης:

Όταν πρόκειται για το προσωπικό του συμφέρον δεν έχει κανένα πρόβλημα να βγάλει το άσπρο μαύρο, τον πατριώτη προδότη, τον τίμιο άτιμο. Ήξερε εξαρχής ότι η συμφωνία των Πρεσπών είναι μια καλή συμφωνία, αλλά η ιδιοτέλεια τον έσπρωξε στα αίσχη που έκανε εναντίον της. Και εναντίον όσων τόλμησαν να τη συνάψουν και να την υπογράψουν. Μήπως τον αδικούμε;

Όταν πρόκειται για το προσωπικό του συμφέρον δεν έχει κανένα πρόβλημα να συκοφαντήσει, να καταδιώξει, να στιγματίσει, να παραδώσει στα δόντια της πιο ακραίας βίας, τον αθώο. Ενώ ξέρει ότι είναι αθώος. Και ξέρει επίσης εξαρχής και πολύ καλά ότι ένοχοι είναι εκείνοι, με πρώτο τον ίδιο, που κατασκευάζουν εγκλήματα για να πετύχουν πολιτικές καταδίκες. Μήπως τον αδικούμε;

Όταν πρόκειται για το προσωπικό του συμφέρον δεν έχει κανένα πρόβλημα να πουλήσει κίβδηλο πατριωτισμό, καταγγέλλοντας μια γενναία πρωτοβουλία, για να ψαρέψει στήριξη κάποιων ακραίων η μπερδεμένων. Δεν τον νοιάζει το συμφέρον της πατρίδας. Απόδειξη, ότι έκανε ό, τι μπορούσε να χαλάσει μια συμφωνία, που τώρα διακηρύσσει ότι πρέπει να εφαρμοστεί. Μήπως τον αδικούμε;

Πώς μπορεί να πιστέψει κάποιος, μετά από όλα αυτά, ότι αυτός ο πολιτικός, που δεν τόλμησε ούτε ένα χλωμό mea culpa για τη σάρισα που κράδαινε επί χρόνια, είναι σε θέση κι έχει το θάρρος να πει την αλήθεια ακόμα και για το πιο μικρό ζήτημα;

Ότι θα διστάσει μπροστά σε οποιοδήποτε κακοποίηση, κατεδάφιση, καταρράκωση της αλήθειας, αλλά και όσων τη στηρίζουν, αν είναι να κερδοσκοπήσει πολιτικά;

Ότι έχει τα κότσια και τη θέληση να διαχειριστεί κρίσιμα ζητήματα, όπως τα ελληνοτουρκικά, η οικονομική κρίση, η πανδημία, χωρίς να βάζει πάνω από το καλό της χώρας και τη ζωή του πολίτη, το δικό του συμφέρον; Και το συμφέρον των εντιμότατων φίλων του;

Ότι δεν θα εξαπατήσει, συκοφαντήσει, διαστρέψει την αλήθεια, και πάλι, όταν αυτό επιτάσσει η δική του επιβίωση;

Προσοχή, λοιπόν.

Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι σήμερα κεκτημένο της πατρίδας, γιατί άλλοι έκαναν τότε κουμάντο, και είχαν το θάρρος να καταβάλουν το πολιτικό τίμημα, για να την προχωρήσουν και να την ολοκληρώσουν.

Τώρα όμως κουμάντο κάνει ο συγκεκριμένος Μητσοτάκης των Πρεσπών. Με τα συγκεκριμένα πολιτικά και προσωπικά γνωρίσματα, που ανέδειξε η στάση του απέναντι στη συγκεκριμένη συμφωνία. Και που αποτελούν άσχημα μαντάτα για το μέλλον…