Ν. Μακρή: Φθόνος

Φθόνος
Κι όταν η Ελλάδα πάει μπροστά,
αυτοί κοιτάνε πίσω.
Κι αν έρχονται ευχολόγια,
αυτοί λιθοβολούνε.
Και όταν το χαμόγελο
το πρόσωπο φωτίζει,
αυτοί πάλι θα εύχονταν,
μαύρη να ‘ναι η ψυχή σου.
Με τη χαρά δεν χαίρονται.
Στη λύπη δεν πονάνε.
Ουδέ συμπόνια έδειξαν
όταν κακό σε βρήκε.
Μονάχα το τομάρι τους
λογίζουν κι αγαπάνε
Γιατί ποτέ δεν μόχθησαν.
Ποτέ δεν κουραστήκαν.
Μα έτοιμα τα βρήκανε
μες στη ζωή τα πάντα.
Το μόνο που τους ένοιαζε
ο μίζερος εαυτός τους.
Μα κι αυτός τους πρόδωσε
όταν ανάγκη είχαν.
Γιατί ποτέ στα δύσκολα
δε μάθαν να παλεύουν.
Και τώρα που θα έπρεπε
όλοι να τραγουδάνε,
αυτοί τον πετροπόλεμο
άρχισαν μεταξύ τους,
γιατί δε ξέρουν στη ζωή,
“να’σαι καλά” να λένε.
Μα όποιος λάκκο ετοίμασε
τον άλλο για να ρίξει,
μέσα στον λάκκο μόνος του
πέφτει απ’ το κακό του.
Μεγάλο πράγμα ευχαριστώ
να λες στον διπλανό σου,
πού μόχθησε κ δούλεψε
και για καλό δικό σου.
Νατάσα Μακρή