Θ. Καρτερός: Αναμείνατε στο ακουστικό σας

Όταν η κυβέρνηση αγνοεί τις κραυγές και επιχειρεί να κλείσει μια πληγή χρόνων, το πολιτικό σκηνικό δεν το κινούν μόνο οι επενδυτές της μειοδοσίας

Τα ύστερα του κόσμου, εν ΣΥΡΙΖΑ αδελφοί. Ποιος, παρακαλώ, βγήκε με τον πιο αυστηρό, καυστικό τόνο, να βάλει στη θέση του τον Κυριάκο, ο οποίος κατηγόρησε δημοσίως τον Κοτζιά περίπου ως φερέφωνο των Σκοπίων; Ο Γιώργος Παπανδρέου! Ο Γιώργος, μάλιστα. Ο οποίος, με ανακοίνωση του ΚΙΔΗΣΟ, όχι μόνο επικρίνει σφόδρα το δεξιό κυνήγι αριστερών μειοδοτών, αλλά και σε μια αστραπή πολιτικού σαρκασμού, στον οποίο δεν μας έχει συνηθίσει, βαφτίζει τον δράστη… Κυριάκο Σαμαρά. Καλό, δεν μπορείς να πεις. Σύνθετη ονομασία, που εκφράζει την πρόσδεση του νεόκοπου μακεδονομάχου Μητσοτάκη στο άρμα του… παλαιόκοπου μακεδονομάχου Σαμαρά.

Όσο και να ‘ναι, ένα μπαμ ακούστηκε. Όχι από όλους, φυσικά. Η έντυπη ναυαρχίδα της δεξιάς Κεντροαριστεράς, για παράδειγμα, που αφουγκράζεται κάθε ψίθυρο του Τσίπρα, δεν άκουσε τίποτε. Άκουσαν όμως στα ρετιρέ της ΚΙΝ.ΑΛΛ. Όπου, όπως μαθαίνουμε, άλλοι τραγουδούν «δεν είσαι συ ο Γιώργος που αγαπούσα μια φορά», κι άλλοι «γεια σου, Γιώργο Παπανδρέου, που σαν Όλυμπος κρατάς». Κάτι πήρε το αυτί τους και στην Πειραιώς. Από όπου προβαίνουν σε διαρροϊκές απρέπειες κατά του Παπανδρέου. Είδαν κι άκουσαν και στην Αριστερά. Η «Αυγή» την αποκάλεσε ηχηρή παρέμβαση – κάτι τέτοια δεν τους ξεφεύγουν αυτών. Το δε Μαξίμου υιοθέτησε χθες σε ανακοίνωσή του τη σύνθετη ονομασία του Μητσοτάκη.

Η «έκρηξη» αυτή του Παπανδρέου έχει, εντούτοις, μαζί με το εύχαρες του χαρακτηρισμού, και κάποια ουσιαστική πλευρά. Πρώτον, όπως έδειξε και η στάση άλλων παραγόντων του «ευρωπαϊκού τόξου», δεν έχουν όλοι τα μυαλά του Κυριάκου και του Άδωνι για το «Μακεδονικό». Κάποιοι, ακόμα και στη Ν.Δ., αρνούνται να γίνουν γραφικοί. Και δεύτερον, στον χώρο της λεγόμενης Κεντροαριστεράς, υπάρχουν κι εκείνοι που έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν ότι οι κουμπαριές με τη Δεξιά -και τα γνωστά έντυπα που καπελώνουν τον χώρο- οδηγούν στο τέλος της παράταξης. Και ως εκ τούτου δεν είναι απίθανο το θέμα της συμφωνίας με τα Σκόπια να έχει ως παράπλευρο αποτέλεσμα ενδιαφέρουσες εσωτερικές ασυμφωνίες.

Δεν είναι πολύ, αλλά είναι κάτι. Και δείχνει πως όταν η κυβέρνηση αγνοεί τις κραυγές και επιχειρεί να κλείσει μια πληγή χρόνων, το πολιτικό σκηνικό δεν το κινούν μόνο οι επενδυτές της μειοδοσίας. Αναμείνατε στο ακουστικό σας, γιατί θα έχουμε κι άλλα μπαμ…