Β. Πάικος: Όταν οι λέξεις χάνουν το νόημά τους

Καταχειροκροτήθηκε, σου λέει, ο Μητσοτάκης στο ιδρυτικό συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής…

…«Τολμήσαμε – πετύχαμε – προχωράμε». Ήταν το κεντρικό σύνθημα του συνεδρίου. Τώρα αν τους ρωτήσεις πώς ακριβώς τολμήσανε, τι ακριβώς πετύχανε και προς τα πού ακριβώς προχωράνε, μάλλον θα δυσκολευτούν ν’ απαντήσουν. Ειδικά σ’ αυτό το τελευταίο, προς τα πού προχωράνε. Γιατί οι σοβαρότεροι τουλάχιστον εξ αυτών μάλλον θα ντραπούν να σου πουν ότι στόχος τους είναι η «προοδευτική διακυβέρνηση» με τη Ν.Δ. ή και με τη Ν.Δ. Εκτός κι αν κάποιος, πλην του Βενιζέλου εννοείται, φαντασιώνεται προοδευτική διακυβέρνηση με τη Ν.Δ. του Κυριάκου, του Άδωνι και του Βορίδη. Με τη Ν.Δ. του Δαβάκη που δεν αναγνωρίζει δικαίωμα ψήφου στους «γύφτους», του Φωτήλα που αμφισβητεί το δικαίωμα των ΑμεΑ στην εργασία, της Βούλτεψη που εξανίσταται επειδή «δίπλα στους Ρομά μένουν άνθρωποι», της Άννας Μισέλ που διαμαρτύρεται για τις αυξήσεις στους εργαζομένους, του Κυρανάκη που θεωρεί ότι εμείς προκαλούμε τους Τούρκους, του Σταμάτη που πιστεύει περισσότερο τον Ερντογάν απ’ ό,τι τον Τσίπρα, του… του… του… Διότι, ναι, αν παρακολουθούσες τις παρεμβάσεις των «συνέδρων», θα διαπίστωνες ότι προς τα εκεί πάει το πράμα. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, ο εμμονικός, ο σχεδόν δογματικός αντι-ΣΥΡΙΖΑϊσμός των πάντων, προς τα εκεί σπρώχνει τη υπόθεση. Κατ’ ευθείαν στην αγκαλιά της Ν.Δ. Αυτής της Ν.Δ.

Όσο για την προοπτική του εγχειρήματος, τι να σας πω; Τούτων όλων δοθέντων, πολύ αμφιβάλλω αν μπορεί να ελπίζει σε καλύτερη τύχη απ’ ό,τι η «Κίνηση των 58» και η «Ελιά». Οι προηγηθείσες σχετικές απόπειρες του χώρου, οι οποίες, ως γνωστόν, πήγαν άπατες. Και τότε, βλέπετε, όπως και τώρα, επιχειρήθηκε να χτιστεί το νέο με παλιά, φθαρμένα υλικά. Με υλικά κατεδαφίσεως…

Από το άρθρο του Βασίλη Πάικου στην ΑΥΓΗ