Τετάρτη , 13 Δεκέμβριος 2017
Νομαρχιακή Επιτροπή
Αρχική / Slider / ΓΙΟΡΤΕΣ ΠΑΛΙΑΣ ΞΑΝΘΗΣ : Πολιτισμός ή Κατάχρηση;

ΓΙΟΡΤΕΣ ΠΑΛΙΑΣ ΞΑΝΘΗΣ : Πολιτισμός ή Κατάχρηση;

Τώρα που τέλειωσαν τα γλέντια!

Πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη και η Παλιά Πόλη της Ξάνθης ξαγρυπνά. Αρχίζει η εβδομάδα των γιορτών Παλιάς Ξάνθης όπου όλοι οι πολιτιστικοί σύλλογοι της πόλης, και όχι μόνο, προσφέρουν πολιτισμό στα διάφορα στέκια τους. Ο κόσμος που καταφθάνει, κυρίως από τις γύρω περιοχές, πολύς. Η μουσική δυνατή, οι ψησταριές δουλεύουν ασταμάτητα και οι εθελοντές πασχίζουν να εξυπηρετήσουν τους επισκέπτες. Κάτι όμως δεν ταιριάζει με το περιβάλλον όπου γίνεται το φεστιβάλ, κάτι μοιάζει παράταιρο και σηματοδοτεί, δυστυχώς μια φθίνουσα πορεία για το θεσμό.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η ιδέα της γιορτής ήταν απλή.

Ξεκινάει το 1991 όταν ο τέως Δήμαρχος Ξάνθης Φ. Αμοιρίδης θέλησε να βρει ένα πολιτιστικό θεσμό για να αναδείξει την ομορφιά της Παλιάς Πόλης. Η Παλιά Πόλη βρισκόμενη στο χείλος της φυσικής κατάρρευσης είχε ανάγκη να τραβήξει τα βλέμματα των κατοίκων και των φορέων της νεόδμητης Ξάνθης και να αναβιώσει τη μπελ επόκ της εποχής με δρώμενα, παϊτόνια και κοστούμια εποχής. Η ιδέα έπεσε στο τραπέζι από τον ζωγράφο Νικόδημο Φωτέλλη των «Φίλων». Η συμμετοχή του κόσμου με τη φυσική του παρουσία ενθαρρύνθηκε με τη δημιουργία στεκιών όπως πρότειναν οι «Κατασκηνωτές» και έτσι τα δύο πρώτα στέκια έκαναν την εμφάνισή τους στα παραδοσιακά σοκάκια του οικισμού. Χρόνο με το χρόνο τα στέκια πολλαπλασιάστηκαν ώσπου γέμισε κάθε γωνιά της Παλιάς Πόλης της Ξάνθης.

Όμως, καθώς τα χρόνια περνούσαν και καθώς τα στέκια γίνονταν όλο και περισσότερα, η ομορφιά αυτής της γιορτής χάθηκε μαζί με τον αρχικό της στόχο.

Η αναβίωση του οικισμού της παλιάς Πόλης της Ξάνθης θα επιτελούνταν μέσω πολιτιστικών εκδηλώσεων που θα κέντριζαν το ενδιαφέρον του κόσμου της Ξάνθης αλλά και των γύρω περιοχών και θα γέμιζαν έτσι τα σοκάκια της. Έτσι κι έγινε! Το φεστιβάλ κατάφερε να συγκεντρώσει κόσμο από όλη την Βόρεια Ελλάδα καθώς επίσης και από τις γειτονικές χώρες της Βουλγαρίας και της Τουρκίας, όμως, τα τελευταία χρόνια η ποιότητα των εκδηλώσεων τείνει να εξαφανιστεί και το ίδιο πρόκειται να συμβεί και στους επισκέπτες αν δεν παρθούν δραστικά μέτρα. Οι συναυλίες στην πλατεία μητροπόλεως, που αποτελεί και το κύριο γεγονός του φεστιβάλ και είναι χρηματοδοτούμενες από τον Δήμο, εδώ και μερικά χρόνια αδυνατούν να ανταποκριθούν στα στάνταρ που πρέπει να διέπουν τον θεσμό ενός πολιτιστικού φεστιβάλ που διοργανώνεται σε ένα χαρακτηρισμένο παραδοσιακό οικισμό. Κάθε χρόνος που περνάει το πρόγραμμα αυτών των εκδηλώσεων φαντάζει όλο και πιο φτωχό και παράταιρο. Και δυστυχώς η παρακμή δεν τελειώνει εδώ.

Περπατώντας στους δρόμους της Παλιάς Πόλης κατά τη διάρκεια της εβδομάδας των γιορτών, είναι αδύνατον να μπορέσει κανείς να δει και να παρατηρήσει την ομορφιά του οικισμού. Αντ’ αυτού κατά τη διάρκεια της ημέρας κυριαρχεί η θλιβερή εικόνα των στοιβαγμένων σε κάθε πιθανή γωνιά πλαστικών τραπεζιών και ψυγείων που παραπέμπει σε παρηκμασμένη περιοχή, ενώ το βράδυ μπορεί κανείς να ανακαλύψει τα διάσημα στέκια των πολιτιστικών συλλόγων. Αυτό δηλαδή που θα παρατηρήσει και πάλι σε μέγιστο βαθμό είναι οι ψησταριές που εξαπολύουν μεγάλα σύννεφα καπνού στην ατμόσφαιρα σκορπώντας παντού την μυρωδιά των ψητών κρεάτων, οι πλαστικές καρέκλες και τα τραπέζια που κείτονται αριστερά και δεξιά των δρόμων, συχνά καλύπτοντας μεγάλο μέρος αυτών, κάνοντας την περιήγηση στην Παλιά Πόλη ακόμη πιο δύσκολη, καθώς επίσης τις μεγάλες ουρές κόσμου που συνωστίζονται για να ένα σουβλάκι και μια ηχορύπανση, από το πολύ υψηλά ντεσιμπέλ και το συνοθύλευμα των διαφόρων “μουσικών επιλογών” που επιμελούνται οι dj’s των στεκιών.

Την ίδια στιγμή, η φασαρία και η βαβούρα που επικρατεί κατά τη διάρκεια όλης της εβδομάδας κουράζει τους μόνιμους κατοίκους της Παλιάς Πόλης, οι οποίοι πολλές φορές αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους τις μέρες εκείνες και να ξενιτευτούν. Αλλά και όσοι μένουν έχουν να αντιμετωπίσουν την ηχορρύπανση, την τσίκνα, την βρωμιά ακόμα και μέσα στις αυλές τους αλλά και τη δυσκολία στη μετακίνηση, χωρίς ποτέ να συναίνεσαν για κάτι τέτοιο.

Υπάρχει μέλλον; Η απάντηση είναι θετική αρκεί να μπορέσουμε να δούμε το πρόβλημα και να εστιάσουμε στον αρχικό σκοπό αυτής της ιδέας. Ο αρχικός σκοπός των γιορτών ήταν όπως ήδη αναφέρθηκε η αναβίωση και ανάδειξη του παραδοσιακού οικισμού της παλιάς Πόλης της Ξάνθης. Ας επιτρέψουμε λοιπόν στον επισκέπτη να δει την ομορφιά του οικισμού. Να παρατηρήσει την αρχιτεκτονική των κτιρίων, να περπατήσει άνετα στα γραφικά της σοκάκια, να επισκεφτεί τις όμορφες αυλές αλλά και τις διάφορες εκθέσεις που στήνονται κάθε χρόνο χωρίς να προσελκύουν την απαιτούμενη προσοχή και τέλος να περάσει το κατώφλι του λαογραφικού μουσείου για να μάθει λεπτομέρειες για την παράδοση της περιοχής.

Η μουσική, αναπόσπαστο κομμάτι μιας γιορτής, δεν θα μπορούσε, φυσικά, να λείπει από το θεσμό. Ας επιτρέψουμε όμως στον επισκέπτη να ακούσει τη μουσική και να αφουγκραστεί τους ήχους της μικρής αυτής γειτονιάς με την πολύχρονη ιστορία χωρίς να τον αποπροσανατολίζουμε προβάλλοντας το «εγώ» μας. Οι δυνατές εντάσεις της μουσικής μόνο πονοκέφαλο μπορούν να προσφέρουν στον επισκέπτη παρά ευχαρίστηση. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί κάθε γωνιά ή κάθε αυλή να φιλοξενεί τα δικά της ακούσματα και να έχει το δικό της χαρακτήρα αλλά επιβάλλεται το μέτρο. Ταυτόχρονα, λείπουν από το φεστιβάλ σημαντικές τέχνες όπως το θέατρο και ο χορός, τέχνες που θα έπρεπε να έχουν το δικό τους χώρο σε αυτή τη διοργάνωση.

Η κατάργηση των στεκιών των πολιτιστικών συλλόγων δεν είναι λύση. Μια αναδιαμόρφωση, όμως, της φιλοσοφίας τους και της προσφοράς τους κατά τη διάρκεια των γιορτών θα ήταν σωτήρια. Σαφώς και θα υπάρχουν και οι ψησταριές αλλά ας μην είναι αυτό το κύριο μέλημα τους. Ως πολιτιστικοί σύλλογοι οφείλουν να δρουν πολιτιστικά. Ολόχρονα και όχι μόνο την πρώτη εβδομάδα του Σεπτέμβρη. Να συμβάλλουν στη δημιουργία όλο και περισσότερων πολιτιστικών γεγονότων και όχι να σερβίρουν μεζέδες σε πλαστικά πιάτα.

Είναι βέβαιο λοιπόν, ότι λείπει ο στρατηγικός σχεδιασμός και το όραμα  από τους αιρετούς που τέθηκαν επικεφαλής ενός τόσο σημαντικού θεσμού για την πόλη. Λείπει ένας συντονιστής που θα έχει τις απαραίτητες γνώσεις και εμπειρία να σχεδιάσει εκ νέου τον θεσμό, θέτοντας ισχυρές βάσεις αυτή τη φορά. Η συνεργασία όλων των φορέων με έναν καλλιτεχνικό διευθυντή θα προσδώσει στο φεστιβάλ και στο πρόγραμμά του μεγαλύτερο κύρος, εξαπλώνοντας έτσι ακόμα περισσότερο τη φήμη του και επαναφέροντας την αίγλη του. Και πάντα με σεβασμό στους μόνιμους κατοίκους χωρίς υπέρβαση των ορίων της ανοχής τους. Το υπάρχων πολιτιστικό κεφάλαιο του τόπου μας πρέπει να αναδειχθεί και να παραχθεί νέο. Όλοι μας βλέπουμε καθημερινά το κτίριο του παλιού φρουραρχείου να κάθεται αδειανό, χωρίς πρόγραμμα χωρίς, παραγωγικό σκοπό ,όπως και ακριβώς και στην γειτονική μας πόλη το μέγαρο μουσικής. Όλοι μας αναπολούμε την παλιά αίγλη της Ξάνθης των καπνεργατών, μέσα από το αρχείο παλιών καρτ ποστάλ που δημιουργήθηκε από ιδιώτες, με μεράκι, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά δεν βρήκε ακόμα τον δικό του μουσειακό φυσικό χώρο. ‘Όλοι μας προσπαθήσαμε με τις ελλιπείς μας γνώσεις να βοηθήσουμε τουρίστες αλλά και ντόπιους να μάθουν λίγη από την ιστορία της πόλης, γιατί ο δήμος δεν έστησε ποτέ ένα περίπτερο ενημέρωσης του κοινού στον διατηρητέο οικισμό.

Ο θεσμός των γιορτών Παλιάς Ξάνθης πρέπει να σωθεί με τη προσπάθεια όλων αλλά κυρίως με την συμμετοχή των εθελοντών που με σωστή καθοδήγηση μπορούν να παράγουν πολιτισμό. Δεν θα  πρέπει να μας τρομάζει μια αλλαγή όταν πρόκειται για καλό και όταν προωθεί την εξέλιξη και έτσι είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε πάντα προς το καλύτερο το μέλλον του θεσμού.

Τμήμα πολιτισμού ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης

 

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο